امشب توي ماشين اهنگ ماه من ناصر عبداللهي و گوش داديم توي ماشين
و گريه كردم به خاطر آرزوهام كه بهشون نرسيدم،آرزوي پرسه زدن تو خيابوناي تهران آهر شب،شباي سرد ،توي ماشين با اهنگاي من
و اروم شدن گريه كردم براي غربتم تو اين دنيا كه با همه غريبم با همه و بايد باشم...خيلي غريبم حتي با پدر و مادرم،،دورم ازشون خيلي دور
از مردم دورم ،نميتونم خواسته هامو داد بزنم ،ي عمر پوشوندمشون
اين ماجراي عشق و شب هاي جنون من /آخر چگونه سر كنم اين ماجرا امشب
آره جنون من ...از نگاه اين همه آدم غريبه زندگي كردن براي خودت جنونه
براي اونجور كه دلت ميخواد
ولي فاطمه قول ميدم سال ديگه اين آرزوت و عملي كنم،حتي نه يك سال و نيم يا دو،سال ديگه
وقتي دكتري دندونپزشكي با رتبه يك تهران قبول شدي و شب با اهنگاي فولدر نايت سلكشن خودت با باب تو ماشين ،شباي سرد و با كلي لباس ميگذروني و ذرت ميزنيد،من اينو ميخوام و براش همه كار ميكنم قوووول ميدم قووووووللللللل خدا كمك كن خداااااااااا
برچسب:
نویسنده: روژان نیکنام